"..BİR GÜN SİZDEN VATAN RAZI OLACAK
NEFER ŞEHİT,
ORDULAR GAZİ OLACAK.."
 
"AMA NE EZAN DURDU
NE DE HUTBELER SUSTU,
YÜRÜDÜ KÜFFAR
KİNİNİ, NEFRETİNİ KUSTU.."
 
"SANA DAR GELMEYECEK MAKBERİ, KİMLER KAZSIN
GÖMELİM GEL SENİ TARİHE DESEM,
S I Ğ M A Z S I N...
 
İstikbal değil, İSTİKLAL diye koştular.
 
"EMİNDİLER..
 
HEM BU GÜNDEN HEM DE GELECEKTEN
HESABI GÖRÜLMEMİŞ
GÜNLERİ VARDI FELEKTEN..."
 
İSTİKBAL DEĞİL, İSTİKLAL DİYE KOŞTULAR..

Binler, binler koştu. Ölmeden mezara koydular.. ".. gençliğim eyvah.."
 
ONURLA, SAYGIYLA, MİNNETLE ANIYORUZ.

Yılanlar, Dehak’ın yılanları ille de çocuk ister. Çocuk beyni taze ve de en lezzetli. Artık günde sadece iki olduğunu da kim söyledi? Tarikatler, cemaatler,hacılar,hocalar.Onlar en çok buradalar. Önceden cennetten bir tapu senedi ile  şimdilerde de gıda poşetleriyle girerler kapısı süngü tanımamış Kürt damlarına. Boşaltılan poşetlerin yerine bebelerimizin beyinleri Dehak’lara gıda olmak için konulur.

O zamandan bu zamana gelen gün pek de yeni olmamış, bu hikayede henüz gökten üç elma dahi düşememiştir.

Evrim teorisi çürütüldü, ateistler büyük panikte........

Bu topraklar çok acılar gördü. Binlerce insan yaşamdan koparılıp alındı, kaçırılıp öldürüldü, kafaları kesilip sokağa atıldı, kuyulara dolduruldu. Hala 17 bin faili belli olan ama gizlenen cinayet var. Bu topraklarda yaşamın zorlukları içerisinde büyüttükleri ama devletin silahlı güçleri tarafından öldürülen çoçuklarına gözyaşlarını döken anneler var. Sistemin uyguladığı bu politika, toplumsal bir sorun haline gelmiş bulunuyor.

16 Mart bugün… Bir şarkı duydum, kalbim acıdı… “Mart’ın onaltısında yedi can/ düştük gün ortasında yedi can…”

Sene 1978… 16 Mart günü öğle saatlerinde İstanbul Üniversitesi'nden çıkan kalabalık bir solcu öğrenci grubunun üzerine bomba atılır, 7 öğrenci ölür: Cemil Sönmez, Baki Ekiz, Hatice Özen, Hamit Akıl, A. Turan Ören, Murat Kurt, Abdullah Şimşek… 3 sanığın yargılandığı dava, zaman aşımı süresi dolduğu gerekçesiyle 2008’de ortadan kaldırılır.

Deniz’le Yusuf da idamlarına giden yolda, Gemerek’te bugün ele geçirilirler. Bu halkın çocuklarının katline ferman okunduğu o gün doğar işte Hamdullah Uysal… 16 Mart 2010’da, bugün yaşasaydı Hamido, 40 yaşına girecekti…

Bu çalışma, 1910 yılında 8 Mart’ın “Dünya Emekçi Kadınlar Günü” olarak ilan edilmesinin 100. yıl dönümünde dünyada ve Türkiye’de kadın emeği ve kadın emekçilerin mevcut durumuna ilişkin temel göstergeleri ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Mevcut durumun daha iyi anlaşılabilmesi için, son yıllara ilişkin veriler son 20 yıllık döneme ait verilerle birlikte sunulmuştur. Rapor, 4 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, dünyada kadın emeği ve istihdamına ilişkin temel veriler ele alınmış, küresel ölçekte kadın istihdamının yönelimleri son 10 yılda yaşanan değişimler ile birlikte masaya yatırılmıştır. İkinci bölümde, Türkiye’de kadınların çalışma yaşamındaki konumunun daha geniş bir çerçeveye oturtulabilmesi açısından Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliğini gözler önüne seren göstergeler sunularak genel bir tablo çıkarılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Türkiye’de kadın emeği ve kadın emekçilere ilişkin göstergelere yer verilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise genel bir değerlendirme yapılmıştır.

Tekel işçisi kadınlar, çalışma boyunca ortaya konulacak olan olumsuz durumun nasıl değişebileceğinin ipuçlarını mücadelelerinde vermişlerdir. Bu gerçekten de hareketle bu çalışma, 8 Mart’ın 100. yıldönümünde aylardır güvenceli bir iş ve gelecek için mücadele eden Tekel işçisi kadınlara armağan edilmiştir.

Tahir adamların yüzlerinde korku, kokularında kusma arzusu, seslerinde tehlike hissede hissede kendisinin de nasıl bir adama dönüşebildiğini, adama dönüştükten sonra evinden, köyünden, memleketinden kaçma cesaretini nasıl bulabildiğini de soruyordu kendine. Ve onca badirenin ardından vardığı bu tek göz evde, cılız ve beyaz gövdesine dokunurken kendisini nasıl algıladığını anlamak istiyordu…

Apostoli, Vangoli, Donna, Eleni arkadaşlarımızdı. Düşüp yaralansak, hangimizin annesi yakınsa onlar birbirlerinin çocuklarına koşturudu. Yaralı bereli ellerimizi sovan sabun karışımı ve biraz da yağ ekliyerek yaralara melhem yapmasını birbirlerinden öğrendiler.