Neleri kaybettiniz bugüne kadar? Çok istediğiniz halde o an uygun olmayan sebeplerden dolayı neleri gözden çıkardınız? Çok değil mi? Sayılamayacak kadar çok.

 “Kalk oğlum, acele et, askerler darbe yapmış! Şimdi seni de almaya gelirler!”

Cihan aniden yerinden fırladı. Çabucak üzerini giyindi. Anne ve babasının elini öperek kapıya yöneldi. Tam kapıyı örterken, aklına kitaplar geldi:

 “Baba, mümkünse kitapları yakmayın, bahçede bir yer belirleyip oraya gömün!”

                                                                       "Sıkıysa yağmasın yağmur,
Sıkıysa uykudan uyanmasın dağ.
Bu yürek, ne güne vurur..."

(Ahmed Arif)

Söylesene, yürek dediğin nedir? Ve nasıl taşınır öyle dimdik? Kim yüreğini boynunda taşır, eğmeden böyle. Kim yüreğini yumruk edip savurur. Ve kimin yüreği, hayatın ve halkın umut yıldızıdır, söyler misin?..

Denildiği gibi; cüret ve emeğin bileşkesidir irade. Yeri gelince, tek başına ve baldırı çıplak ve yalın kılıç dikilmektir modern zalimin karşına. Ve işte ancak, o cüreti içinde taşıyan bir yürekle yapılabilir bu. Ve ancak, böyle çarpan bir yürek, sözünü eğmeden, boynunu bükmeden konuşur son anda bile...

Yüreğin adı, bir olur Spartaküs'tür bu yüzden.  Bir olur Börklüce'dir ak libaslı... Mahir'dir bazen yürek... Cevahir yürekliler deyimi de böyle çıkmıştır...

İstemesem babam beni vermezdi. İstedim. Bizim köyde kına gecesi yaptık, Yapraklı'da da düğün. 1965'te, bahar geliyordu; martta. 18 yaşındaydım.

Ev kalabalıktı; kayınvalide, eltim, eltimin çocukları... İlk zamanlar evde herkesin dediğini yapıyordum. Ahmet evde beni hiç ezdirmedi.

Her şeyi aklımda. Fakirdik ama mutsuzluğumuzu görmedim. Sert, sinirli gibi görünürdü ama hiç kavga etmedik. Birbirimizi evlendikten sonra sevdik.

Devrimcilerin iyi ve dürüst olduğunu söylerdi bana. Ben de ona inanıyordum. Devrimcileri tanıdıkça da ne kadar doğru söylediğini kendim de gördüm. Kendimize devrimci diyorduk; devrim olacaktı.

Şimdiki gençlere öyle fazla inanamıyorum. Eskiler dürüsttü, güveniyorduk. Çoluğumuzu çocuğumuzu emanet ederdik devrimcilere. Daha önceleri ailecek Cumhuriyet Halk Partili idik.

Onlar ışık oldu, Ahmet ışık oldu.

       68 kuşağı içinde yer alan insanlar olarak toplumsal sorunlara duyarlıydık. Bu toplumsal duyarlılık sadece sivil kesimdeki gençlikte değil askeri kesimde de söz konusuydu. 

Havacı teğmen Saffet Kemalist subayların sosyalist dünya görüşüne çekilmesi için uğraşıyordu; çok yakışıklı, heyecanlı, atak ve kibardı.