'Kuşlar üçüncü zamanda ortaya çıktı/ Aşk tebeşir çağında/ Ben onu bunu bilmem/ Ayın elinde hatmi vardı'

(M. Cevdet Anday)

Kuşlara gittim...

İnsanlar kuşlardan saymasalar da gözümü karartıp kargalara gittim. Şart değilse de gereklidir kuşlarla konuşmamız, diye söylenerek gittim. Giderken, insanların kargaları neden ötekileştirdiklerini, düşündüm.

 Servet düşmanı olan, faizi ve biriktirmeyi şiddetle reddeden, sendikacılarla kol kola girerek İslam’ın geleneksel yüzüne selam çakan Hasan Hoca, en son alternatif iftarlarla gündeme gelmiş olan İhsan Eliaçık’ın bir portresi

12 Eylül 1980′de susan ve dahi bir kısmı cemaatler eşliğinde darbeyi onaylayan müslümanlarla 28 Şubat’ı alkışlayan (!) kimi solcuların bir arada bulunması mümkün müdür? İşte tam bu noktada asıl soru ile baş başa kalıyoruz.

Marifet siyaset yolu ile sorunları çözüp bu taleplerin bir savaşı doğurmasını önlemektedir. Siyaseti, talepleri bastırma aracına döndürdüğünüzde yangını büyütürsünüz. Küçük bir kıvılcım yada azıcık rüzgarın bir anda bütün bir ormanı kül ettiğini bilip de bunun toplumsal zeminde söz konusu olamayacağını sanmak kendini kandırmaktır.

“Bedros” Bedri olsa; beş yaşındaki çocuklar belediyelerin açtıkları çukurlarda ölmekten vazgeçerler miydi, hayat standardımız birazcık daha yükselir miydi, bazı “kanun” adamları Birgün Gazetesi okuyor diye gencecik kızları İstanbul’un orta yerinde karakola götürüp taciz etmeyi bırakırlar mıydı, bazı vatandaşlarımızı su damacanalarına tecavüz ettirecek kadar “tabu” olmaktan çıkar mıydı cinsellik?

Her ana-baba çocuğuna istediği oyuncakları alabilecek kadar zenginleşebilir miydi?

Her evde bir kütüphane olur muydu?

Soruların sevilmediği bu ülkede soru gibi görünen cümleler de bir cevaptır aslında, iktidarın hikmetinden sual olunamayacağına dair öğretici dersler içeren bir cevap.

Onun bunun hayatını gözetleyen, fesat komşuların samimiyeti sahte soruları gibidir, cevabı ya da mesajı içinde gizli olan.

"...Biz insanlar üzerinde değil, yürekler üzerinde egemenlik kuracağız...Ve bu egemenliği kılıç değil, adalet ayakta tutacak."

" Yürek deniz, dil dalgadır. deniz çırpınmaya başladı mı, o denizde ne varsa, dalga getirip onu kıyıya bırakır. Aklın, "Hepimiz Adem'in çocuklarıyız " diyordu demin. Şimdiyse biraz karışmış, kendinden geçmiş gibi...Çünkü dilinden dökülenlerkuşku, güvensizlik ve küçük görme...Demekki beyler bu kavramları bir güzel köklendirmişler ruhunda. bizi birbirimize düşürmek, onların yararınadır. Beyler kendi aralarında kavgaya tutuştukları zaman bizim ellerimizi kullanırlar; kavgaları da zaten bizim üzerimizdeki yorgan içindir."

Beş duyunuzun; yanıbaşınızdan, dört yönünüzden, uydulardan acı bombardımanına tutulduğu bu zamanda yalnızca yüreğinizdeki sevgi ile yaşamak ve o sevgiyi korumaya çalışmak çok zor… Biliyorum.