Durmak olmaz ki bir kez
Halk için çıktın mı yola
Demiri tavında dövmek gerek
Ucunda ölüm olsa da.
Ataol Behramoğlu – Mustafa Suphi Destanı'ndan

. Mustafa Suphi 15 yoldaşıyla birlikte, hiçbir kitle desteği ve örgütü olmaksızın, Kurtuluş Savaşı’na katılmak üzere girdiği ülkesinde kalleşçe ve haince hırpalanarak Trabzon’a kadar sürüklenmiş ve orada Enver Paşaya çok yakın İttihatçı Kayıkçılar Kahyası Yahya Kaptan tarafından oyuna getirilip 28-29 Ocak 1921 de Karadeniz’in azgın sularında katledilmişlerdir. Bu cinayetin gerçek failleri kimlerdir. Sovyetler Birliği’nin bu olaydaki tavrı nedir. Tarihin bu karanlık yüzü aydınlatılmak üzere önümüzde duran bir görevdir.

Her fırsatta ailelere 'Çocuklarınıza sahip çıkın' çağrısı yapanları de eleştiren Akkaya, 'Hiç bir anne, baba çocuklarını tankların önüne atmak istemez. Bu çocukların büyüdüğü savaş ortamını kimse sorgulamıyor. Gözleri önünde anne, baba ve kardeşlerinin katledilmesini kimse sormuyor. Uğur ve Ceylan'ın hesabının neden sorulmadığını merak etmiyorlar. Bu anlayış bize 'Ya siz çocuklarınızı evde hapsedin ya da biz cezaevinde hapsederek çürüteceğiz' diyor. AKP, CHP ve MHP'li vekillere sesleniyorum. Bu yasanın altında imzanız var. Sizin hiç mi vicdanınız yok' dedi. Akkaya tüm demokratik çevrelere seslenerek bu zulüm karşısın duyarlı olmaya çağırdı.

"Ne zaman birisi yanıma yaklaşsa, Buck başını kaldırır bakar. Burnunu şöyle bir oynatır. Sonra ya hiç sesini çıkarmaz ya hırlar. Tam donanımlıysa üç kez kesik kesik hırlar. Yarı donanımlıysa iki kez. Kitap gazete okuyan türdense bir kez.. Bunların dışındakiler onu hiç mi hiç ilgilendirmez. Ben de duruma göre uslu vatandaş olur susarım. Davranışlarımı, konuşmalarımı Buck'a göre ayarlarım."

"Dahası var," diye ekledi Ayhan: "Komünist kitapları da tanıyor."

İbrahim hanımına destek verdi:

"Komünist kitapları da tanıyor.."

Buck'un üç kez kesik kesik hırladığı kitabın adı neydi merak ettiniz mi..

Komünist Manifesto..

12 Mart 1971 gunleri D-2 101, Hasımlılar Siyasi Kadınlar Koğuşu Sağmalcılar/İst

Nazife'nin evi basılır ve Adanalı pamuk tüccarı ile beraber gözaltına alınır. Malum yerde misafir edilir. Adanalı aynı zamanda, nasıl oluyorsa abdestinde-namazında da bir adamdır. Her namaz vakti geldiğinde görevlilerden izin istemek için ayağa kalktığında dayak yer. Bilinen bir şey vardır ,sorguda/işkencede.. Militanlara kendisinden önce çözülenlerin itirafları ;"Biz zaten her şeyi biliyoruz. Bak Ahmet şunu dedi, Mehmet şunu dedi, boşuna kendini de bizi de yorma !" metodu, iyi polis-kötü polis klasiği vs uygulanır. Konuşan ama örgütsel hiçbir şey söylemeyen ise "acaba"larla doludur. Hiçbir şey bilmediği anlaşılana kadar epey işkence çeker. Sorgucu için sorun, atlatılma endişesi ile yeni bir bilgiye ulaşabilmek arasındaki gidip gelmelerdir.

"Diskonun kralı" mı, "medyanın kralı" mı yoksa "muhabbetin kralı" mı olduğuna bir türlü karar veremediğinden olsa gerek, bu krallıkları üç ayrı güne dağıtarak üstleniyor bir süredir Okan Bayülgen. Neyin kralı olduğuna karar vermek zor olsa da, kendisini rahatlıkla bir televizyon varsılı olarak adlandırabiliriz. 24 Ocak'taki "Medya Kralı" programında da çok yakından tanıdığımız dışıyla birlikte içini de ortaya koydu. Açıkça yani, mırın kırın etmeden.

Ve üniversite gençliğinin beğendiği biri olmakla övünen -zaman zaman gençleri televizyona isyan etmeye, sokağa çıkmaya çağıran- Okan Bayülgen'in suratı daha o andan itibaren ekşimeye başlıyor. Konuyu uzatmak istemiyor ama muhakkak son lafı da o edecek ya "Gençler, apolitikleşme, lise yıllarım grevlerde geçti, eskiden modaydı böyle şeyler" gibi temalar çerçevesinde dolaşan cümleler kuruyor. "Eskiden gençler bunlarla ilgilenirdi, şimdi ilgilenmiyor" mu demek istiyor -ki eğer dediği buysa, onun temas halinde olduğu gençlerin bütün genç nüfusu oluşturmadığını hatırlatmak gerekiyor- yoksa "Bu konularla gençken ilgilenilir, sonra araya 'hayat' girer ve her şey için çok geçtir" mi demek istiyor; pek anlaşılmıyor.