Plastik aşk nasıl oluyor?

Adı üstünde plastik oluyor. Yani, “içerik fakiri post-modern saçmalıklar” paralelinde ve piyasa ilişkilerine göre. Tüketim toplumu kalıplarına uydurulmuş, yapay, duygusuz, yüzeysel bir aşk. Zaten adı aşk da değil, ilişki.

İsminizin başında hangi inanca ait sıfat, hangi sosyal statü, hangi etnik kimlik vurgusu ya da hangi aidiyet tanımlaması olursa olsun insan olma vasfını taşıyorsanız insanlığınızdan utanacağınız bir döneme şahitlik ediyorsunuz. Daha doğrusu şahitlik ettiğinizi düşünüyorsunuz. Çünkü şahitlik edebilmek için bile daha fazla müdahil olmak gerekir.

Türkiye yeni bir anayasaya kavuşacaksa bu kemiklerle yüzleşebildiği ölçüde kavuşacak. Ülkeyi yönetenler kendi halkıyla barışacaksa önce bu kemiklerin sahiplerinden özür dilemeyi öğrenerek bu adımı atacak

Dağ gibi, karayağız birer delikanlıydık.Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

Arabalar sırıl sırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yasayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşıyarak katıldıkk o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık,

Vurulduk ey halkım unutma bizi…

   Tarih beş kıtadan yalnız üçüne ait ülkeler üzerinde döner dolaşır. Çin’den Hint’e, İran’dan Avrupa’ya doğru harita üzerinde elinizi karışınızı açarak elinizi gezdirin: İşte tarihin mekik dokuduğu saha.

”Tarih” Hint yolu üzerinde olan biten sosyal hamleler ve münasebetlerden, kuruluş, yıkılışlardan ibarettir.

   Mısır, Asur, Golden, İran medeniyetlerinin enkazı üzerinde filiz veren, Marks’ın deyimi ile tacir kavim (korsan-bezirgan) Finikeliler Atlas denizine, belki de Hint denizine kol atarken İç Asya medeniyetlerinin tek tük tohumlarını el (Yunan), çizme (Roma), devenin hörgücü (Kartaca) limanlarına ektiler. Bu tohumlar açılıp saçıldılar. Evvela kendilerini için için, sonra dışarıdan birbirlerini yiyip bitirdiler

Tarih romancılığının ( yazarlığının ) yazın alanında apayrı bir yeri vardır. Tarihin sosyal, ahlaki, estetik eğiticiliğine dair, Maksim Gorki düşüncesini şöyle ifade eder:

“Gençlerin tarihsel olarak düşünmeyi öğrenmeleri için geçmişi bilmeleri önemlidir. Tarihsel olarak düşünmek demek, hayatı emek enerjisinin sürekli vücut bulduğu süreç, yani maddi kültür diye adlandırılan her şeyin üretimi olarak anlamak demektir… Tarihsel olarak düşünmek demek, zihni ve entelektüel kültürü, maddi yaratış çalışmasının izi ve onun zemininde ortaya çıkması ve gelişmesi olarak anlamak demektir.”

Sevgilim tatile geldiğim bu ülkeyi sana nasıl anlatacağımı bilemiyorum.

Aşık oldum, tek kelimeyle mükemmel. Herşeyi sat sav, bırak bizim değerlerinden kopmuş memleketi  gel buraya yerleşelim desem inan abartmış olmam.

Bırak gezdiğim yerleri. Yedirdiklerini içirdiklerini. Ben üzerinde yaşayan tüm canlıların ızdırapsız yaşamasına bu kadar özen gösteren bir yönetim şekli, uygulamaları ve gelenekleri olan başka bir Dünya ülkesi olduğuna inanmıyorum.

Zaten bura insanları da inanmadığından, bizim oralara dair ne anlatsam “ay inanmıyorummm…” diye hayret nidaları atıyorlar.