Adam: Adın ne?
Káğıt işçisi: Deniz
Adam: Senin adına saygı duyuyorum. Defol git, adına layık ol.
Káğıt işçisi: Daha çok insan adına layık olmadan ölecek bu ülkede.
Adam: Ne demek istiyorsun?
Káğıt işçisi: Adım Deniz Gezmiş’ten geldiği için mi dövmedin beni? Başka bir atık káğıt işçisi olsa adı Deniz olmasa dövecek miydin? Önce sen adına layık ol.
Adam: Haklısın Deniz, hadi rastgele.’

"Yatıyorum kan içinde. Kendi kanımın içinde yatıyorum. Tenimden ayrıldıkça kan ve yine tenimin etrafında göletlendikçe, sıtma bastırıyor gibi oluyor vücudumu. Şaşılacak şey; kana dayanamam ben, içi açılmış bir yaraya...
Yatıyorum kan içinde. Kendi kanımın içinde yatıyorum. Tenimden ayrıldıkça kan ve yine tenimin etrafında göletlendikçe, sıtma bastırıyor gibi oluyor vücudumu. Şaşılacak şey; kana dayanamam ben, içi açılmış bir yaraya. Ama şimdi baştanbaşa bir yarayım ben. Ve az önce kendi ellerimle, kendi çocuğumu öldürdüm...

Bir tutsağım ben. Tek suçum onurumsa, suçtur tutsaklık. Kan koklamak isteyenlere, kanlı petrol isteyenlere, vatan sevgisine namlu çevirenlere, Yalancılara, katillere, ırz düşmanlarına direnmek suçsa, suçtur tutsaklık

"Tarih ve arşiv unutmaz" diyor ve Nazlı Ilıcak'ın 12 Eylül darbesine ateşli destekler verdiği o satırları bugünün naylon demokratlarına bir kez daha hatırlatıyoruz...

 satırlar, Sabah gazetesi yazarı Nazlı Ilıcak'a ait. 1942 doğumlu olan Ilıcak, 30 yıl önce, yani tam 38 yaşındayken askeri darbeler hakkında böyle düşünüyordu...

Kadın Yazarlar Derneği, "Kadınların Gözünden Tanıklıklarla 12 Eylül" projesi kapsamında, 12 Eylül'de yaşadıklarını yazan kadınlarla İzmirli kadınları buluşturdu.

Bilgi sahibi olmadığı anlaşılan bir konuda böylesine cüretkâr olabilen Aksoy'un iki yüzlülüğü de var bu sözlerde. “Evet, Ağca iyi reyting getirir, bize de iyi para kazandırır, onun için yarışmacı olmasını düşündük” gibi bir açık sözlülüğe cesaret edemeyen... “Dans eden Ağca” hayalinin ağzından akıttığı suyu, “Hapisten çıkanları topluma kazandırmak gerekmez mi” sözleriyle rasyonalize etme kurnazlığından medet uman bir iki yüzlülük.

Durmak olmaz ki bir kez
Halk için çıktın mı yola
Demiri tavında dövmek gerek
Ucunda ölüm olsa da.
Ataol Behramoğlu – Mustafa Suphi Destanı'ndan

. Mustafa Suphi 15 yoldaşıyla birlikte, hiçbir kitle desteği ve örgütü olmaksızın, Kurtuluş Savaşı’na katılmak üzere girdiği ülkesinde kalleşçe ve haince hırpalanarak Trabzon’a kadar sürüklenmiş ve orada Enver Paşaya çok yakın İttihatçı Kayıkçılar Kahyası Yahya Kaptan tarafından oyuna getirilip 28-29 Ocak 1921 de Karadeniz’in azgın sularında katledilmişlerdir. Bu cinayetin gerçek failleri kimlerdir. Sovyetler Birliği’nin bu olaydaki tavrı nedir. Tarihin bu karanlık yüzü aydınlatılmak üzere önümüzde duran bir görevdir.

Her fırsatta ailelere 'Çocuklarınıza sahip çıkın' çağrısı yapanları de eleştiren Akkaya, 'Hiç bir anne, baba çocuklarını tankların önüne atmak istemez. Bu çocukların büyüdüğü savaş ortamını kimse sorgulamıyor. Gözleri önünde anne, baba ve kardeşlerinin katledilmesini kimse sormuyor. Uğur ve Ceylan'ın hesabının neden sorulmadığını merak etmiyorlar. Bu anlayış bize 'Ya siz çocuklarınızı evde hapsedin ya da biz cezaevinde hapsederek çürüteceğiz' diyor. AKP, CHP ve MHP'li vekillere sesleniyorum. Bu yasanın altında imzanız var. Sizin hiç mi vicdanınız yok' dedi. Akkaya tüm demokratik çevrelere seslenerek bu zulüm karşısın duyarlı olmaya çağırdı.

"Ne zaman birisi yanıma yaklaşsa, Buck başını kaldırır bakar. Burnunu şöyle bir oynatır. Sonra ya hiç sesini çıkarmaz ya hırlar. Tam donanımlıysa üç kez kesik kesik hırlar. Yarı donanımlıysa iki kez. Kitap gazete okuyan türdense bir kez.. Bunların dışındakiler onu hiç mi hiç ilgilendirmez. Ben de duruma göre uslu vatandaş olur susarım. Davranışlarımı, konuşmalarımı Buck'a göre ayarlarım."

"Dahası var," diye ekledi Ayhan: "Komünist kitapları da tanıyor."

İbrahim hanımına destek verdi:

"Komünist kitapları da tanıyor.."

Buck'un üç kez kesik kesik hırladığı kitabın adı neydi merak ettiniz mi..

Komünist Manifesto..