Bakın neredeyse 30 yıldır aynı türden haberleri içeriyor haber bültenleri. Spikerler yaşlandı, emekli oldu, kimisi veda etti yaşama. Yenileri geldi ama haberler hep aynı türden. Bu çoktan değişmeliydi.

Devletin ve hükümetin, ama yalnızca onların da değil; ateşkes çağrısı yapan herkesin bu süreçte ciddi bir sorumlulukla hareket etmesi gerekiyor.

AKP Disiplin Kurulu, Kürt sorununun çözümü için Türkiyeli erkeklere ikinci evliliklerini Güneydoğulu kadınlarla yapmalarını öneren Rize Belediye Başkanı Bakırcı'nin ihracı hakkında henüz bir karar veremedi. Oysa bu Bakırcı'nın ilk vukuatı değildi...

Bir televizyon programı öncesi Recep Tayyip Erdoğan annesi ile telefonda konuşurken Halil Bakırcı için 'Bizim Halil' ifadesini kullanmış. Eee Halillerine kıyamıyor olabilirler. Ne de olsa aynı zihniyet. Başbakan'ın üç eşli olup da hedefi dört olan danışmanı Ali Yüksel'e özeniyorlar herhalde.

Burası yaşadığım bölgeden uzak, farklı bir dünyaydı sanki. Donuk yüzler, karşı taraftan her an bir zarar gelecekmiş gibi tetikte bekleyen bakışlar yoktu insanlarda. Bize öğretilen insan sevmeme, yakınlık göstermeme kuralları buralara hiç uğramamıştı.

"Bir dil bir insan" sözüne farklı anlamlar yükleniyordu büyükşehirlerde. Ön yargılarıyla "bilinçlenmiş toplum", kürt olmayı karşıtı olarak görüyor ve kültür çatışması yaratıyordu. Düne kadar kafamda yerleşmiş olan bu kanıyı yaşadıklarımla kafamdan atıyordum. Kaldı ki Kürtçe bile öğrenmeye başlamıştım. Esmere çalan narin kız Ronya (Güneş Ülkesi), ışıl ışıl gözleriyle etrafı aydınlatıyordu. Onunla çok fazla anlaşamıyorduk, çünkü şimdilik aynı dili konuşamıyorduk. Parlak zekası ve olgunluğuyla sınıftaki gözde öğrencilerimden biri olmuştu.

Siemens'de çalışırken tanıştığım Hasan Ersen, İlhan Örücü, Fuat Saygılı,Ramazan Pektaş,Teoman Birkan ve Savaş Yazıcı ile birlikte Marksizm kütüphanesi oluşturmayı tartıştık, ve oluşturmaya başladık.

Amacımız, Devrimci yazı ve yapıtları elektronik ortama aktarmak herkesin kullanımına sunmaktı.

Bunu büyük ölçüde başardık. İsmini hatırlamadığım birçok arkadaş da bizlere yardımcı oldu. 2004 yılında ölümümden sonra arkada kalan sevdiklerim, sevenlerim ve dostlarım bu çalışmayı yarım bırakmadı.....

Degerli ağabeyim Mete DURALın  katkısı unutulmaz.

TÜRKÜMÜZ YARIM KALMAYACAK....

 ÖNER GÜRCAN

ÖNER GÜRCAN, 1964 yılında  12 yaşında babası İhtilalin Süvarisi FETHİ GÜRCAN’dan  aldığı devrimci bayrağı onurla ve azimle taşıdı.

12 Mart’larda 68’li   Dev-Genç’li ağabey ve ablalarıyla omuz omuza  Dev-Lis’li olarak hasta kalbine ve sürünen ayaklarına rağmen ezilenlerin yanında yiğitçe yerini aldı.

12 Eylül’de yeni kalp ameliyatı olmasına rağmen yurt içinde ve yurt dışında karşı devrimcilere  ve cuntacılara karşı mücadelesine devam etti.

Vücudu bu devrimci yüreği daha fazla taşıyamadı.

Bu kütüphane onun hasta yatağında dahi çalışmasına devam ederek öldüğü 10 Ağustos 2004 günü son noktayı  koyduğu 10 yılı aşkın çalışmasıdır.

Bu kütüphane, devrimci bayrağı aynı onur ve kararlılıkla taşıyacak gençler için hazırlanmıştır.

http://www.onergurcan.org/

Dışarıda lapa lapa kar yağıyor. Ağır bir göçmen suskunluğu ise içimden çıkıp duvarlara çarpıp tekrar bana dönüyor. Aslında kendimize döndüğümüz anlar, insan içinin en vicdanlı anıdır ve vicdan kanayan yaradan başka bir şey değildir. Kötülüğün bu kadar kolektif, iyiliğin bu kadar bencil olduğu şu dünyada, elimizde kalan tek şey… Kaybettiklerimizden kuruyoruz dünyamızı.

 Kaybedilenlerin bir daha geri gelmeyeceğini bile bile küçültüyoruz yaşamlarımızı. Hayat, sevda, umut ise çok ucuz yazılıyor artık. Birkaç kelimeye sığıyor yaşanmışlıklar. Önce kendimizden uzaklaşıyoruz, sonra uzaklaştığımız her şeyin kendisi oluyoruz. Zamana asılı kalan anların ve henüz doğmamış seslerin gönüllü katilleri olduğumuzu bile bile, inkâr ediyoruz ki inkâr etmeyi öğrendiğimizden bu yana yalan bir yanımız…

Her iki lider yalancı pehlivanlar gibi güreşiyorlar. İkisi de bu gerilimden siyaseten nemalanmaya çalışıyor. İkisi birbirine çok benziyorlar.

Bu nedenle iki lider de, emekli Koramiral Atilla Kıyat'ın bir televizyon kanalında 'failli meçhuller devlet politikasıydı, soruşturma açılacak ise, o dönemin bütün askeri yetkilileri hakında açılmalıdır' sözlerini duymadılar. Bu sözlerin suç duyrusu sayılması gerekmez mi, ya da demokratikleşme, sivilleşme çabası içinde olduklarını iddia edenlerin ve ordunun yıpratılmasını istemeyenlerin Koramiral Atilla Kıyat'ın sözlerine ekleyecek sözleri olması gerekmez mi? Yok, çünkü aslında her ikisi de kendilerine dokunmadığı sürece askerden memnunlar.