CHP Programı önce ahlak diye başlar:. Ahlak’a verdiği önemi vurgular:

Yolsuzluk, vurgun ve siyasi kayırmacılığın devleti kuşattığı, iktidarları teslim aldığı, herşeyin yozlaştığı ve ahlaki idealizmin küçümsendiği bir zaman kesitinde, CHP, “erdem mücadelesi” nin öncüsü olmuştur. CHP’nin özlediği ve önerdiği Türkiye, CHP’nin geçmişte sorumluluğunu taşıdığı Türkiye gibi, ahlakın, namusun, erdemin ve emeğe saygının Türkiye’si olacaktır.

Dün cezaevlerinde devrimci tutsakların başlattığı ölüm orucuna yönelik saldırının 8. yılıydı. 28 tutsağın yaşamını yitirdiği operasyonun davası zaman aşımı nedeniyle düşürüldü ancak kamuoyu davayı sürdürüyor.

(Keske, o ayakkabıları fırlatabilme bilincinde, gucunde ve  cesaretinde ıraklı kadınlar olabilseydi.
 
Nuvide  )

21. yüzyılın zihniyetini temsil eden bir demokrasi Irak’ta inşa ediliyor!

Mart 2003’te başlayan uygarlaştırıcı operasyon devam ediyor!

Batı’nın demokrasi tarihinin kanlı bedellerle ödünlenmiş bir tarih olduğunu söyleyenleri Irak haklı çıkarıyor!

Irak’ta 2 milyona yakın sivilin ölümünden bahsediliyor.

Yıkılan ve işgal edilen ülkenin önce kadınlarının ve çocuklarının varlıkları işgal edilir.

Savaşın ve şiddetin nesnesi onlardır.

Şimdi mevsim, daima sıcak yerlere seyahat eden leyleklerin kıskanıldığı, erken gelen akşamların, sezonluk sevdalarla vedalaşmaların, bitişlerin, başlangıçların  müdavimi sonbahardır.
Günse, üniversite öğrencilerinin, yazlıkçıların ‘Ankara’da bir sürrealist:Gökçek’li şehre döndüğü, öğretmenlerin  işe başladığı, küresel kriz olsa da, olmasa da yiyecek, giyecek, yakacak fiyatlarının arttığı  masraf  ayı Eylül’ün  sıradan  bir  günüdür.
Ve siz, ta 18.yüzyılda “ey yeryüzü, bu gecede sabit kaldın”ı yazan Goethe’ye nazire yaparcasına ‘ne haber’ denildiğinde, değişmeyen  ‘hiç, ne olsun,  hep aynı’ cevabındaki o aynının  aynılığında mevsimler, yıllar değişse de birbirine benzer olayların, usandıran “ya sev, ya terk” muhabbetinin, …, sürdürülebilir  savaşın,  işkencenin, torpilin yaşandığı bu ülkede, her günü, yılı  yalnızca  tarihleri değişen dün sanmışsınızdır.

Haberi okuyunca gözlerime inanamadım, okuduklarıma inanamadım.

ABD Başkanı George W. Bush, kan çekmiş olacak, Irak’a veda ziyaretinde bulunmuş. Irak Başbakanı Nuri El Maliki’yle birlikte basın toplantısında. Yüzünde sahte gülücüklerle Irak’ta daha savaşın bitmediğini anlatıyor.

Kahire’den yayın yapan El Bağdadi televizyonunun muhabiri olduğu belirtilen Muntazar El Zeydi de gazeteci sıfatıyla basın toplantısını izliyor. Derken El Zeydi, “Al sana Irak halkının veda öpücüğü, köpek!” diye bağırarak ayakkabılarını peş peşe Bush’a fırlatıyor. Ayakkabılar Bush’un Irak’a yağdırdığı “akıllı füzeler”den daha akıllı! Ama ayakkabılar tam isabetle hedefe yapışacakken, Bush, kendisinden beklenmeyecek bir kıvraklıkla saldırıyı savuşturuyor. Keşke El Zeydi bağırarak Bush’un dikkatini çekmeden önce ayakkabıyı atsaymış!

Arap coğrafyasında gazeteler ve televizyon kanalları olayı birinci haber olarak sunmuşlar. Gazeteciler, “Kim ABD’lilere ayakkabı fırlatacak kadar cesur?” diye birbirleriyle şakalaşmışlar. İnternet sitelerinde, “14 Aralık uluslararası ayakkabı günü ilan edilsin!” çağrıları yapılmış. İşgal acısıyla kıvranan yurtsever Iraklılar gösteriler düzenlemişler; Necef’teki göstericiler bir Amerikan konvoyuna ayakkabılarını fırlatmışlar.

1948 yılında, ikinci dünya savaşı sonrası Birleşmiş Milletler öncülüğünde yazılan beyannamenin maddelerine yeniden göz atmamızın nedeni, İHEB’in 60’ncı yıldönümü olması. Göstermelik hak ve özgürlüklerin yazılı biçimi olan beyanname aslında bir çeşit temenniler manzumesi. XX’nci yüzyılın ilk yarısındaki emperyalist ülkeler arası Pazar paylaşımları için yapılan kanlı savaşlar her taraf için hüsranla sona ermesi, kapitalist ülkelerin yap-boz tahtası haline getirdikleri uluslararası iş bölümünün tekrar yeniden yapılanmasını gerekli kıldı. O zamana kadar yapılan savaş ve katliamlar unutulmuşçasına barış, kardeşlik dolu yeni bir sayfa açılmak isteniyordu.

1948’den 2008’e 60 yıl geçmiş ve bugün 60 yıl önce yazılan metine baktığımızda, metnin temel maddelerinin savaşta taraf olmuş kapitalist ülkeler tarafından uygulanmadığını görmekteyiz. Peki, bu uygulanmamış metin hala neden önemli? Belki asıl soru bu olmalı. Bu sorunun cevabını yazının sonuna saklayarak beyannamenin içeriği ile ilgili söz edelim.

TDKP üyesi Erdal Eren'in 17 yaşında faşist cunta tarafından idam edilişinin 28. yıldönümünde, Devrimci 78'liler Federasyonu ve EMEP üyeleri tarafından Ankara'da eylemler yapıldı.

soL (Ankara) 12 Eylül 1980 darbesi ile iktidarı alan faşist cuntanın katlettiği yüzlerce devrimciden biri olan Erdal Eren, dün Ankara'da etkinliklerle anıldı. Devrimci 78'liler Federasyonu Ankara Şubesi ve Emek Partisi (EMEP) üyelerinden oluşan bir grup, öğleyin saat 14.00'te Karşıyaka Mezarlığı'nın 2 Nolu kapısında toplanarak Eren'in mezarına yürüdü. 17 yaşında idam edilen Eren için yapılan saygı duruşunun ardından, katılan örgütler adına birer basın açıklaması okundu.