Elbette birileri tetikte bekliyor. Onların bir an olsun ellerini tetikten çektiklerini, ruhlarını soğuttuklarını sanmayın. OHAL fikriyle çıkıverdiler ortaya.

OHAL’in tekrar uygulamaya konmasını talep etmek, bu talepte ısrarcı olmak, devleti açıkça savaş ilanına zorlamaktır.

Şimdi yine en başa; sorgusuz sualsiz köylerin yakıldığı, insanların topraklarından sürüldüğü, işkencenin envai çeşidinin fütursuzca uygulandığı, devletin karanlık uzantılarınının insanları topluca gömdüğü, kuyulara attığı günlere geri dönelim istiyorlar.

Devletin Gayesi Halkın Mutluluğunu Sağlamaktır

Bu fakir milletin cebinden aldıkları, bu fakir milletin ahı mutlaka kendilerini tutacaktır

Zaten bütün mesele de burada düğümlenmiyor mu? Bu savaş kimleri öldürüyor? Benim yanıtım net; bu savaş bu toprakların yoksul halklarını öldürüyor. Kimlik tanımıyor ama sınıf tanıyor. Cenazelerin gittiği evlerden yoksul feryatlar yükseliyor hep.

O cenazelere en janti takımlarıyla katılan askeri ve mülki erkanın yanında hep bir eğreti duruyor cenaze sahipleri. Evdeki en temiz, en güzel kıyafetler, hep biraz eskimiş oluyor, belli ki uzun zaman önce, belki bir düğün için alınmış kıyafetler giyiliyor, giyilmiyor da hatta, birileri o kıyafetleri giydiriyor muhtemelen adlarını söylemeye mecali olmayan annelere, babalara...

Yoksulların öldüğü bir savaş bu. Çoğu savaş gibi. Önce yoksulları, kadınları ve çocukları vuruyor. Ondandır ki bizden uzak bir savaş. Sadece her akşam haberlerde adlarını duyduğumuz, Yozgatlı, Çorumlu, Sivaslı, Dersimli, Vanlı olduklarını bildiğimiz ama haklarında başka bir şey bilmediğimiz genç erkeklerin öldüğü bir savaş.

Artık ne asker ne gerilla cenazesi gelsin diye silahların susmasını talep ediyoruz. Savaşa ayrılan kaynakların kadınlara, sağlığa, eğitime, doğanın ve kaynakların korunmasına, yoksullukla mücadeleye, yeryüzüyle barışık tarıma ayrılmasını istiyoruz.

Savaşta neredeyse tamamına yakını Kürt olan 58 bin insan hayatını kaybetti. Ormanlar içindeki bütün canlılarla yakıldı, köyler boşaltıldı, ekili alanlar tahrip oldu, silaha askeri malzemeye ve harekatlara harcanan para savaştan rant sağlayanları, silah tüccarlarını zenginleştirirken hepimizi yoksullaştırdı, tarımı, hayvancılığı yok etti.

Yerlerinden edilen milyonlarca insan sefalete sürüklenirken, bu acıdan en büyük payı toplumun yoksulları ve mülksüzleri olan kadınlar aldı.

Kürt halkı ne istiyor?

Yıllardır bu konuda en acı bedeli ödeyen Kürt halkı, şiddetten hoşlandıkları için mücadele etmiyor.

Korkunç ölümlere, evlerinden barklarından edilmeye şiddet meraklısı oldukları için katlanmıyor. Genç kadınlar, erkekler yirmi beş yıldır bunun için ölmüyorlar, “hadi biraz da şiddet yapalım” diye üniversite eğitimlerini, işlerini bırakmış, yoksunluk içinde yaşamaya razı olup, ölmeyi göze alıp mücadeleye atılmış değiller.

Bir düşünün, tek başınıza bir hücredesiniz. Bir gün iki gün değil, yıllar ve belki bir ömür boyu. Dost gülüşleri, sohbetler uzak ve yasak. Ve her şey dilekçeye tabi. Insana dair hiçbir şey yok. Her gün aşağılama, dayatma ve keyfilikler. Karşı geldiğinde yıllara varan mektup, ziyaret yasakları, havalandırma kapısının dahi kapatılması. Ve dahası Engin’ler, Mehmet’ler... Kendinizi o hücrede düşünmeye devam edin ki Mehmet de o hücredeydi—. Sonra birden kapı açılıyor. Robocop kıyafetli gardiyanlar doluşuyor içeri. Sırtınızı dayayacağınız kimse yok. Sesinizi duyacak kimse de.

Şairin dediği gibi, “Ölüyor insanlarımız/ ne kadar çok... oysa nasıl da hak etmişlerdi yaşamayı...”

Size son sözüm, artık size bir tek şartla inanır ve güvenebilirim. Kürt illerinde operasyonlara son verir, Meclis'i Kürt sorununun çözümü için devreye sokar ve PKK'nin silah bırakmasına giden süreci başlatırsanız size gönülden inanır ve güvenirim...

Çok ilginç bir süreç yaşanıyor. Habur'dan giriş yaptıklarında haklarında "serbest" kararı veren aynı yargı, 8 ay dolmadan PKK'nin barış grubunda bulunanlar için tutuklama kararı veriyor. Ne tuhaftır, kararın çıktığı gün sizin Köşk'te Başbakan sıfatıyla da aday olabileceğinizi okuduk. Hemen ardından Ergenekon ve Balyoz davalarında ilginç tahliyeler yaşandı. Yargıtay, kayıp trilyon davası için "Abdullah Gül yargılanamaz" kararı verdi. Yetmedi, Ahmet Türk'e yumruk atan, ülkede infiale yol açan ırkçı, ilk duruşmasında tahliye edildi. Aynı gün, Genelkurmay açıklama yaptı, "Terör artacak" dedi. Sonraki gün 30'a yakın vatandaşımız Hakkari'deki çatışmada hayatını kaybetti.

İnsan olmanın yegâne temeli insana sevgidir. Hayatın boyunca, insanlara güzelliği, aklı ve adaleti öğretmeyi görev bileceksin. Bilgin varsa, bedel beklemeden paylaşacaksın. Buna imkân ve şeraitin müsait değilse, yanındaki üç veya beş kişiye katıksız sevgini vermeyi deneyeceksin; onların hayat yükünü bir nebze hafifletmeye çaba göstereceksin. Bunu yaparken Türk mü, yoksa Hindu mu, Yamyam mı diye sormayacaksın. Çünkü insan, galiplerin hasbelkader çizdiği sınırlara sığmayacak kadar kıymetli bir hazinedir.

Omuzunda pıt pıt bir el. "Üzülme bu kadar. bak oğlun ölümlerin en şereflisini tattı. En yüksek mertebeye ulaştı. ŞEHİT OLDU. DAHA ALLAH'TAN NE İSTENİR?
 
-   ????????????????????

Hani şarkı ' Bulutlu gecelerden / sonra da güneş parlar / bir benim karanlıkta / bir benim böyle ağlar' diye başlayan ve "Çocuklar çiçek sever. / Kadınlar çocuk ister / Gülmeyi bilmedi hiç / Buğulu gözler" diye süren bir şarkı var bilir misiniz?

78 yaşındayım ve benim gözlerim de  buğulu hep"