“Türkiye’de Kürt olacağız
Kürtlerde Ermeni
Ermenilerde Süryani
gidip Almanya’da Türk olacağız
Hollanda’da Surinamlı
Fransa’da Cezayirli
İran'da Azeri
Amerika'da zifiri zenci olacağız
çoğalan zenci de mutlaka Kızılderili
İsrail'de Filistinli
köpeğin karşısında kedi
kedinin karşısında kuş olacağız
kuşun karşısında börtü böcek
hakemler hep karşı takımı tutacak
ve biz hep yedi kişiyle tamamlayacağız maçı” (*)

(*) Nevzat Çelik, 'İtirazın iki şartı' şiirinden...

12 Eylül sonrası Türkiye’nin Turgut Özal ile yaşadığı dönüşüm malum. Bunun basındaki yansıması 22 Nisan 1985 tarihinde yayınlanmaya başlayan Sabah gazetesidir. Gazetenin mimarı Zafer Mutlu’dur. Can Kozanoğlu, Cilalı İmaj Devri (İletişim Yayınları -1992) kitabında Sabah gazetesinin yeni değerlerin bir sözcülüğünü yaptığını belirtir. Bu dönemde 'ne kadar tüketirseniz, o kadar kentlisiniz' anlayışı bol bol pompalanır. En pahalı, en gösterişli yaşayan en kentlidir ve artık bundan bahsetmek utanç vesilesi olmamalıdır. Zafer Mutlu bunları açık açık yazar. Bu dönemde ne yiyip içtiğini, nerelerde gezdiğini anlatmak moda olur. Gusto sözcüğü keşfedilir ve birbirinin tıpkısı bir sürü köşe yazarı türer.

Yeni giysiler alındığı için bayramları sevdik. Bize meyve veren ağaçları, güzel kokan, güzel görünen çiçekleri sevdik. Yağmuru, karı sevdik. Karda kışta, kaynar yazda  çocuk oyunlarını sevdik. Çamurdan kurutulmuş misketlerimizi  sevdik. Gün oldu sümüklü oğlanları, biz saçaklı kızlar sevdik. Oyunlarımız, oyuncaklarımız gibi lokmalarımızı da komşularımızla paylaşmayı sevdik

Kuşlar uzaklardan bir türküyü taşırlar kulaklarına. Hani yağmur sonrası dağlardan esip de gelen ürperti gibi. Hani kaybettiklerin bir ağaç arkasından "sobe" diye kahkahalarla koşuverecekmiş gibi. Yamaçlarda uçuşan kelebekler gibi.

Bebeğin uykuda gülümsemesi gibi. Melekler annesini sevince öyle gülermiş. Koklayarak bir busecik kondur yanağına

Genelkurmay Başkanı Başbuğ’un danışmanı Doç. Dr. Nuran Yıldız’ın, Kılıçdaroğlu tarafından CHP’nin Parti Meclisine alınması, sanırım, Kürt politikasının arka planının nasıl örüldüğünü ortaya koyuyor. Kürt ve Alevi kökenli Başkanın izlediği Kürt politikası çok açıktır ki, genelkurmay patentlidir. Başbuğ’un mantığını kullanıyor. AKP’yi de Kürt açılımı yapmaya teşebbüs ettiği için eleştiriyor. Ama şu sıralar Dersim dağlarında yaşanan fiili savaşa dair tek kelime söylemiyor.

Kılıçdaroğlu’nun bu söyledikleri bin kez denenen ve her defasında başarısızlıkla sonuçlanan bayatlamış görüşlerdir. Rahmetli Bülent Ecevit, 40 yıl önce ‘Kürt sorunu yoktur, Güneydoğu’nun feodalite sorunu vardır’ diyordu. Feodalite çözüldü, küreselleşme başladı, Kürt sorunu hala devam ediyor. Özal, Demirel, Çiller, Yılmaz, Erbakan ve en sonunda Erdoğan da aynı şekilde, Kürt meselesini ekonomik ve güvenlik sorunu olarak gördüler. Politik yönelimlerini de buna göre yaptılar. GAP projeleri kurdular, 80 bin korucuya maaş bağladılar, milyarlarca dolar harcadılar, askeri gücünün yüzde 60’ını Kürt bölgesine gönderdiler, tanklar, toplar, uçaklarla her gün bombalıyorlar. Ancak tek bir adım ilerleyemediler. Şimdi, CHP’nin çiçeği burnundaki Genel Başkanı Kılıçdaroğlu da aynı kervana katıldı. Hepsi ezberlemiş nakaratı tekrarlamaya devam ediyor. Kimse ezberi bozmak istemiyor.