12 Mart 1971 gunleri D-2 101, Hasımlılar Siyasi Kadınlar Koğuşu Sağmalcılar/İst

Nazife'nin evi basılır ve Adanalı pamuk tüccarı ile beraber gözaltına alınır. Malum yerde misafir edilir. Adanalı aynı zamanda, nasıl oluyorsa abdestinde-namazında da bir adamdır. Her namaz vakti geldiğinde görevlilerden izin istemek için ayağa kalktığında dayak yer. Bilinen bir şey vardır ,sorguda/işkencede.. Militanlara kendisinden önce çözülenlerin itirafları ;"Biz zaten her şeyi biliyoruz. Bak Ahmet şunu dedi, Mehmet şunu dedi, boşuna kendini de bizi de yorma !" metodu, iyi polis-kötü polis klasiği vs uygulanır. Konuşan ama örgütsel hiçbir şey söylemeyen ise "acaba"larla doludur. Hiçbir şey bilmediği anlaşılana kadar epey işkence çeker. Sorgucu için sorun, atlatılma endişesi ile yeni bir bilgiye ulaşabilmek arasındaki gidip gelmelerdir.

"Diskonun kralı" mı, "medyanın kralı" mı yoksa "muhabbetin kralı" mı olduğuna bir türlü karar veremediğinden olsa gerek, bu krallıkları üç ayrı güne dağıtarak üstleniyor bir süredir Okan Bayülgen. Neyin kralı olduğuna karar vermek zor olsa da, kendisini rahatlıkla bir televizyon varsılı olarak adlandırabiliriz. 24 Ocak'taki "Medya Kralı" programında da çok yakından tanıdığımız dışıyla birlikte içini de ortaya koydu. Açıkça yani, mırın kırın etmeden.

Ve üniversite gençliğinin beğendiği biri olmakla övünen -zaman zaman gençleri televizyona isyan etmeye, sokağa çıkmaya çağıran- Okan Bayülgen'in suratı daha o andan itibaren ekşimeye başlıyor. Konuyu uzatmak istemiyor ama muhakkak son lafı da o edecek ya "Gençler, apolitikleşme, lise yıllarım grevlerde geçti, eskiden modaydı böyle şeyler" gibi temalar çerçevesinde dolaşan cümleler kuruyor. "Eskiden gençler bunlarla ilgilenirdi, şimdi ilgilenmiyor" mu demek istiyor -ki eğer dediği buysa, onun temas halinde olduğu gençlerin bütün genç nüfusu oluşturmadığını hatırlatmak gerekiyor- yoksa "Bu konularla gençken ilgilenilir, sonra araya 'hayat' girer ve her şey için çok geçtir" mi demek istiyor; pek anlaşılmıyor.

Kadın olduğu için iş hayatında hiç sıkıntı çekmediğini ve bu yüzden de kendini “şanslı” hissettiğini söyleyen Ümit Hanım, kadınlara yönelik ayrımcılığa karşı mücadele verdiğini de ifade ediyor. Patronluk kariyerinde kadın olarak sıkıntı yaşamamasına ve “şanslı” olmasına şaşırdığımı söyleyemeyeceğim. Ama şu kadınlara yönelik ayrımcılığa karşı neler yapmış bir bilsem, çok mutlu olacağım!

1. Dağ gibi, kara yağız birer delikanlıydık. Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi. Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık,
   
   Vurulduk Ey Halkım, Unutma Bizi!