...
Kuş yuvası saçlarına konasım gelir,
Pampik yanaklarını sıkasım gelir,
Kaytan bıyıklarını yolasım gelir..

Pis bıyık, pos bıyık, kaytan bıyık derken levent bıyıkları da unutmamak lazım. Hele de Hitler'in badem bıyıkları tarih boyunca kafalarımıza çakılmıştır. Daha çok muhafazakar eksenli zatlarda olurmuş. Üst dudaklar açıkta bırakılır, meleklerin sus diye parmak bastıkları yerlerde bırakılır. Kenarları inceltilir ve düzenli bakımla kısa tutulur. Sık sık, burun kıllarıyla karışsa da özel makaslarla kesilirmiş.

Gerçek Türk yurtseverleri Kürt kardeşlerinin Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde milli haklarına kavuşmak için gösterdiği mücadeleyi gönülden nasıl destekliyorsa, gerçek Kürt yurtseverleri de Türk halkının demokrasi ve milli bağımsızlık için yaptığı kavgayı öylece destekliyor. Anadolu’da yaşayan Türklerle Kürtlerin arasına nifak sokmak isteyen gerici, sömürücü, karanlık kuvvetler, emperyalizmle el ele vererek halklarımızı daha kolay ezmek istiyorlar.

Büyük bir ikiyüzlülükle olaya çok şaşıran “namus ve şeref” timsali geniş yığınların gündemine böyle “medyatik” kampanyalar eşliğinde girmeseler, kimse onların sıradan yaşamlarının ne tek bir ayrıntısını merak edecek ne de bu kayıp hayatlar kimsenin ilgisini çekecekti. Herkesin kendi dışında ve uzağında gördüğü ve bunun için kendisine bile yalan söylediği bir yoksullaştırılma, aşağılanma, yok sayılma, hiçleştirilme, yoksunlaştırılma ve onursuzlaştırılma ikliminde dizginlerinden boşanmış cinselliğin gencecik bedenleri, tertemiz yürekleri ve henüz çocuk ruhları hoyratça yağmalaması hepimizin utancıdır.

Okuldan atma ya da not tehdidiyle gencecik bedenleri yağmalayan “eğitmen”ler, kalabalıklar içindeyken “temiz aile çocukları” diye anılan yöneticiler, çocukların başlarda korkudan adını veremedikleri subay ve polisler, gücünü iktidardan alan milletvekili yakınları, nefesi kuvvetli din adamları, fotoğrafları çekildi diye gazetecilere gözdağı veren sarıklı şeyhler, imamlar, çocukları üç kuruşluk şekerle, çukulatayla kandırıp tezgah arkasında sıkıştıran aşağılık esnaflar... Burası Türkiye!

Yol demişlerdi, Amerikadaki işçi liderleri demiştik. Su demişlerdi. DGM'yi ezdik, sıra MESS de demiştik. Doktor demişlerdi. Finans kapital, demiştik. Ekmak demişlerdi, Oligarşi demiştik.
 
Şarkılarla, marşlarla programımızı kapattık. Beğendiniz mi diye sorduk. Hee, dediler. Eyi eylendik, eyiki varsınız da, ta  buralara vardınız. Oysa ,Ankara'nın en yakın köyüydü.

Zamanla çağlar çağları kovaladı. Topluma yönelik üretim ve tüketim olmadığından; çağlayanları besleyen erişilmez dağların
suları bulanıklaştı, karardı. Ay, güneş yıldızlar; mutsuz insanlar üzerinde doğdu. Egemenler; alın teri, emek, ekmek gibi yüce değerlerle ürettiğimiz üretim araçlarımızı, tapılası kadınlarımızı da da, kendilerine hapsetti. Zamanla da; emek, kadın, üretim araç ve gereçleri ellerinde bulunduranların kutsanması başladı. Cahile, cühelaya ödünler verip cehaletleri kutsandı.

Kendilerine karşı çıkanları afaroz ettiler. Öyle yada böyle işkencelere çektiler, öldürdüler. Onları kendi kutsallıklarını onaylatmak için kurban ettiler. Kutsanmışlıkları dağları denizleri aştı. Bilmedikleri topraklarda da kutsanmak istendiler. Kendi çıkarları için çıkardıkları savaşları kutsadılar. İnsanları birbirine kırdırıp kadeh tokuşturmayı kutsadılar. Şerefe...Fondip.

Öğretmenlik mesleğiyle üniversite sınavının bilgeliği sonucunda tanışmıştı. Oysa lisedeki yılsonu piyesinde uygun görülen gardiyan rolü, çok daha oturmuştu kişiliğine.

Okulun ilk gününde çocuklar için tam bir hayal kırıklığı olmuştu Sevgi Öğretmen. Okula gitmem demişti Rüzgâr ertesi gün. Öğretmen çok sevgisiz…

O minik, pırıl pırıl hamurları şekillendirdi sevgisiz Sevgi Öğretmen. Gelecekleriyle oynamanın büyülü zevkini tattı.

Hepsini aynı kaba doldurdu, tek doku, tek renk, tek bilinç hayali ile yoğurup durdu. Oysa cinsiyetleri, boyları, ağırlıkları gibi karakterleri ve yetenekleri de farklıydı çocukların.

                AYŞE KORKMAZ   

Ne yazık ki 68’in ve 68’lilerin simgesi Deniz GEZMİŞ Bağımsız Türkiye’de doğamadı (28 Şubat 1947).

Onun doğumundan önce başlamıştı karşı devrim. ABD ile Truman yardımı adı altındaki ilişkiler ve IMF’den alınan borçlar… Ve yitirilen ekonomik bağımsızlık… Arkasından yitirilen siyasi bağımsızlık…

Bu nedenle haykırıyordu gençliğinde “Bağımsız Türkiye” diye.

Gele, gele dokusu bozulmuş, hormonlu, özel ve tüzel kişiliğini, ileriye yönelik perspektifini oluşturamamış, bir kısmı sizin katilleriniz Ergenekoncuları destekleyen, bir kısmı sol, sosyalist tarihini kanıyla yazmış olan sizlere eleştiri adına küfreden, tarihi kendisiyle başlatan, kimisi de İslam dinini bile emperyalizme pazarlamış, gelmiş geçmiş en simsar, satılık ve işbirlikçi politikaları hayata geçiren AKP'yi destekleyen insan tipleri ile yan yana geldik.