Samet, dokuz yaşında. Çinçin'de oturuyor. Babası Sincan Cezaevinde, annesi gündüzleri Dışkapı'da yaşlı bir dedeye bakıyormuş. Beş ve üç yaşındaki kız kardeşlerine komşu Gülsün Teyze göz-kulak oluyormuş. İki yıl önce gelmişler Ankara'ya. "Aslında Diyarbakır-Bismilliyiz" diyor. "Samet n'apcaksın 23 Nisan'da" diyorum, anlatıyor...

Her çocuk, doğal olarak babası ile gurur duymak ister, anılarında güzel yer edinsin ister. Bir gün gelip kendi çocuğu olduğunda 'Babam ile onur duyuyorum' diyerek bir kahraman yaratmak ister. Hatta her çocuk akranları ile kavga ettiğinde ve akranı ile başa çıkamayacağını anladığında 'Benim babam, senin babanı döver' diyerek, babasının gücüyle övünür. Yine her çocuk babasını yüreğinin en temiz haliyle sever ve toplumun 'senin baban onurlu, şerefli ve iyi bir adamdı' onayını duymak ve babasının bıraktığı yerden devam etmek ister.

Sevginin Önünde - Ataol Behramoğlu

BEBEKLERİN ULUSU YOK 

   İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu 
   Bebeklerin ulusu yok 
   Başlarını tutuşları aynı 
   Bakarken gözlerinde aynı merak 
   Ağlarken aynı seslerin tonu 

İçlerinde bu topraklarda yaşıyan; türkü, kürdü, abazası, ermenisi daha sayamayacağım her türlü ırk, din ve mezhepten olanları vardır. Yeterki değme aslanlar gibi olsunlar. Dişlerine de bakılıyormu bilmem.
 
Bir soru daha gelir.
 
- Nassilsinizlaaa..
 
- SAĞOL.

Askerimizdir onlar. Anaların, sevgililerin yüreklerindeki kanı kınaya döndürüp evlatlarına yaktıklarıdır. Allah'a ısmarladıklarımızdır. Şair ne güzel betimlemiş..."Gururumuz, şanımız, vatanımız, namusumuz, canımız.."

Nokta: Siz Menderes'ler için şe­hit edildiler diyorsunuz, Talat Aydemir'ler ve Deniz Gezmiş'ler için de aynı görüşü savunan kesimler var. İdam cezaları şu veya bu şe­kilde tartışılıyor...

Elverdi: Menderes'ler vatan ha­ini olarak ne yaptılar? Onları asan ihtilaldi.

Nokta: O zaman Deniz'leri asan da 12 Mart idi denebilir mi?

Elverdi: Denemez. 12 Mart'tan sonra sıkıyönetim geldi, anarşist­ler yakalandı ve ortalık düzeldi. Ama, seçimlerden sonra afla yi­ne hapishaneleri boşalttılar.

Nokta: Deniz ve arkadaşları bir başka mahkemede yargılamaydılar, gene idam edilirler miydi?

Elverdi: Evet. Çünkü yaptıkları eylem 146/1'in üzerine oturuyor. İstanbul'da mahkemeler netice­lenmeden sıkıyönetim kalktı, af çıktı dosyalar toplandı. Ertuğrul Kürkçü bizim mahkememizde yargılandı, İstanbul'a havale edil­di. Afla birlikte Ertuğrul Kürkçü müebbede çevrildi. Aslında idam cezası almıştı.

Nokta: Sonuçta ortaya çıkan farklılıkları nasıl değerlendiriyor­sunuz? Örneğin Ertuğrul Kürkçü'nün idam edilmemesi adlî bir hata mıydı?

Elverdi: Tabii, milli irade, o kurtulmuş, öbürü kurtulamamış.

Nokta: Deniz'lerin ölmesi de şanssızlık o zaman.

Elverdi: O zaman şanssızlıktır diyebiliriz. Şanssızlık ama, adalet­te böyle hadiseler çoktur.

Nokta: Bu "şanssızlık" sizce ne yarar sağladı?

Elverdi: O bir ibret-i müessese olmuştur. Onlar asıldıktan sonra hadiseler durmuştur.

Nokta: Hadiseler gerçekten durdu mu?

Sayın Başbakan, yıllardan beri söyleyip yazdığım bir temel düşüncemi yineleyerek izninizle bir iki noktaya değinmeye çalışacağım. "Kürt sorunu" çözülmeden demokrasi sorunu çözülmez; "Demokrasi Sorunu" çözülmeden de Kürt sorunu çözülmez.

Medyada bu günlerde, mağaraların içindekileri de yakan tankların ordu için satın alındığı duyuruluyor. Yakılacak o gençler bizim çocuklarımız. Böyle bir insanlık dışı atılımın sizi tarihe karşı ne duruma düşüreceğini lütfen düşünmenizi dilerim. Tarihimizdeki "Dersim faciası"na, benzerinin eklenmesine seyirci kalmanın bir devlet yöneticisine nasıl ağır sorumluluk yükleyeceğini söylememize gerek var mı?

 Ezilen bir halkın gerçek temsilcilerini dışlayarak, tutuklayarak, saldırarak, dağa çıkmak zorunda bırakılmış gençlerini yakarak bu temel, yaşamsal sorunumuzu kimse çözemez; ülkeye demokrasi getiremez.

 Sayın Başbakan. Onurlu çözüm, Ortadoğu'daki Amerikan oyunlarına düşmeden, oyuncularından da sakınılarak, ülkemizde, kendi halklarımızın öz temsilcileriyle birlikte sağlanabilir. Bu tarihsel fırsatı doğru değerlendirmemek ülkemize çok şey kaybettirecektir.