Kazım Koyuncu’nun doğum gününü kutluyoruz bugün. Ekim Devrimi ile birlikte. Tarihin cilvesi midir bilinmez, aynı gün Türkiye’ye Ekim Devrimi’ni ve sosyalizmi öğreten kitapları basan yayıncı-devrimci İlhan Erdost’un da katledildiği gün. Bugün doğumların ve ölümlerin günü; ama en çok da devrimcilerin bir arada durma ihtiyacının…

Kadim soru aynıdır:

Nasıl olur! Bir baba oğlunu kurban eder mi!

Bir ana evladının kurban edilişine dayanabilir mi!

Oy kullanmak istese izin vermezdi

Ehliyet için başvursa kabul etmezdi

Ama N.Ç tecavüze uğradığında kasabanın tüm devleti tarafından, devlet N.Ç’nin aklına-fikrine güvendi. Onun çocuk aklıyla her şeyi idrak edebildiği kanaatına vardı. Aynı ‘kandırılmış’ dediği taş atan çocukları hapse atmakta beis görmediği gibi. 

İşte bunların “elleri kesilmeli”dir!

"Bir yandan batının işçi sınıfı, öte yandan Asya ve Afrika'nın köleleştirilmiş halkları milletler arası sermayenin kendilerini yıkmak ve efendilerine büyük çıkarlar sağlamak için köle durumuna getirilmek istediğini anladığı ve sömürge politikasının işlediği suç Dünya işçilerince kavrandığı gün burjuvazinin gücü sona erecektir." 22 Ekim 1922 Gazi Mustafa Kemal Atatürk

1919-29 arası, Türkiye'de modern batı gericiliğinin şapkası olan emperyalizm, silâhlı kuvvet biçimiyle önce kapıdan kovuldu. O şapkayı taşıyan eskimiş ve tutar yeri kalmamış komprador burjuvazi saf dışı edildi Emperyalizm şapkasını yerli millî şirketler başlarına geçirdiler. Kapıdan kovulan yabana sermaye: “Batıcı Demokrasi” ve “dış yardım” adı verilen Truvanın Atı’yla yurdumuza bacadan girdi. Bir de baktık , 1923 yılı finans kapital şeytanının alıp götürdüğü yabancı silâhlı güçleri, aynı şeytan satamayıp geri getirdi. Ve yüzlerce üs'te yuvalandırdı.

Beni bul anne...

Artık saf değilim ne yazık ki!

Sersem bir yaşamın en dalgın yerinde dokun bana doğurgan vicdanınla...

Tekrarı olmayan tezenelerde (!) çaresizlikte, haykırışta, bir serçe yüreğinde...

Bir saat sonra silahsız askeri grubun ülkeye ulaşacak olan ilk gerilla grubuyla buluşması bekleniyor. Böyle bir şey görülmedi, herkes rengârenk giyinmiş, çocukların ellerinde, kendi gelecekleri için, kendi hatırı için, bu kirli savaşa son veren ağabeyleri ve ablalarına vermek üzere çiçekler, balonlar var.

1 Mayıs 1977, Kahramanmaraş, Çorum ve Sıvas Madımak katliamlarının hesabını sormak aklınızın ucundan geçti mi? Bu sene 2 Temmuz’da Sıvas’a gelip protesto etmeyi düşünüyor musunuz, yoksa çok işiniz mi var o tarihte?

Ege kasabaları, Kürt mahalleleri Türk mahalleleri diye bölünüyor.
Ortalıkta bayraklar dolaşıyor.
Çatışmalar yaşanıyor.
Bir kıvılcımla bütün bölge patlayacak sanki.
Birilerinin böyle bir patlamanın yaşanmasını istediğini de tahmin etmek zor değil.
Maraş’ı, Sivas’ı unutmayın.