"Bilin: Halkın ekmeğidir adalet” diyordu Bertolt Brecht ve devam ediyordu;
“Ekmek her gün nasıl gerekliyse nasıl,
adalet de gerekli her gün,
hem o, günde birçok kez gerekli.”
Ve soruyordu;
“madem adaletin ekmeği bu kadar önemli,
onu kim pişirmeli, dostlar, söyleyin?”
Ve cevap veriyordu:
“Öteki ekmeği kim pişiren?
Adaletin ekmeğini de
kendisi pişirmeli halkın,
gündelik ekmek gibi.
Bol, pişkin, verimli.”
Yani kardeşler, adalet ne kadarsa ekmek de o kadardır.
Adalet kimin hükmündeyse…
Kim karar veriyorsa…
Kim karar alıyorsa;
Ekmeğin de nasıl dağılacağına o karar veriyordur.
Yani adaletin ekmeğini halk pişirmiyorsa…
Yani halk uzaklardan kokluyor…
Aç karnını ovalıyor ve bol bol yutkunuyorsa…
Yani o değilse başında…
Bir avuç el koyucu zapt etmişse adaleti; Ekmeği tek başına yer.
Yiyemediğini istifler.
Bunun adına da adalet der.
Bu yüzden kardeşim; herkesin, her sınıfın, katmanın adaleti farklıdır.
Aç gözlü sömürücü için, yamyamlaşmış adalet baldan tatlıdır.
***
Adalet kutsal bir kelimedir.
Adalet bereketi göstersin diye kadınla simgeleşmiştir.
Üstelik gözleri de bağlıdır.
Yamyam takımı adalet kızının ırzına geçmek için sıradadır.
Zaten aralarında kavga da, kimin ırza geçeceğinin kavgasıdır.
Dün kenarda tutulup, tecavüze ağızlarını şapırdatarak bakanlar…
Adalet adalet, bize de bize de, diye bağıranlar…
Heybenin başına gelince anlaşılır ki, onlar aslında ranttan pay kapma, halkın ekmeğine el koyma derdindedir.
Zamanı geldiğinde bu kolayca görülür
Gün gelir…
Konjonktür değişir…
Bakarsınız dün darbecinin hizmetinde olan “adalet” darbeye karşı olanlara kanlı sorgular düzenler…
O “adalet” şimdi yeni efendileri adına rakiplere sorgu düzer!
O zaman yamyamın adaleti darbecinin hizmetindedir.
Devir, konjonktür değişmiştir.
“Yüce adalet” bu kez yeni efendinin emrindedir!
Özel yetkilidir…
Özel yetkisizdir.
Hepsi aslında, altlarında binlerce sayfalık nizamnamelerle halkın ekmeğinin tepesindedir.
Bu yüzden kardeş, Brecht’in dediği gibi;
“Adaletin ekmeğini de
kendisi pişirmeli halkın,
gündelik ekmek gibi.
Bol, pişkin, verimli.”
Yoksa…
Adalet kızı perişan, kötü yola düşmüş, hıçkırıklarla ağlayan veremli kız gibi.

evrensel